همه چیز از اینجا شروع شد که ما تو درس "آشنایی با رشته مکانیک" جمع شدیم. هدف اصلی این بود که ما بچهها، قبل از اینکه غرق در جزئیات شویم، یه دید کلی از آینده شغلی این رشته پیدا کنیم. قرار بود بدانیم درسهایی که میخوانیم در نهایت به کجا میرسند و فقط دنبال پر کردن کارنامه نباشیم. میخواستیم با یه دستمایه و دیدگاه روشن از دانشگاه بیرون بیایم.
برنامه اولیه خیلی بلندپروازانه بود. قبل از کرونا، جلسه معارفه داشتیم و قرار بود کلاسها و سخنرانیهامون در تالار بزرگی به صورت جمعی برگزار بشه. شش گروه تشکیل دادیم و هر گروه مسئولیتی رو به عهده گرفت. حتی برای بازدیدهای میدانی برنامهریزی کرده بودیم که به خاطر جلوگیری از شلوغی، گروهها رو جدا کردیم. ولی بعد، کرونا همه چیز رو زیر و رو کرد.
دیگه خبری از کلاسهای حضوری نبود. دانشگاه تعطیل شد و ما مدتی در بلاتکلیفی موندیم. امیدوار بودیم این وضعیت زود تموم بشه، اما نشد. بالاخره تصمیم گرفتیم دست به کار بشیم و از اواخر فروردین، جلسات رو به صورت آنلاین و با دو سخنرانی در روز شروع کردیم. کمکم بازدیدها رو هم به صورت سخنرانیهای مجازی و صنعتی جایگزین کردیم.
کار واقعی از اینجا شروع شد. ما با کلی استاد و متخصص باتجربه که در دل صنعت بودن، تماس گرفتیم. برای هر کدوم توضیح دادیم که هدف ما از این درس چیه و دنبال چه چیزی هستیم. این تعامل نتیجه فوقالعادهای داشت. همه اساتید با حوصله و دقت، پاورپوینتهای ارزشمندی آماده کردن. بعضی از این ارائهها آنقدر غنی بود که میشد گفت روی هرکدوم بالای ۲۰ تا ۲۵ ساعت کار کارشناسی شده بود.
اگر بخوام صادقانه بگم، برای گردآوری و تنظیم این مجموعه، کلی وقت و انرژی گذاشتیم. اینجا بود که من متوجه شدم گرفتن یک مدرک مهندسی مکانیک فقط گذروندن واحدها نیست؛ بلکه دیدن این وسعت و پیدا کردن مسیر درست توشه.
سخنرانیها شروع شد و هرکدوم دنیای تازهای رو به رومون باز میکرد. یه استاد از تاریخچه مهندسی مکانیک میگفت و ما میفهمیدیم این رشته چه roots عمیقی داره. استاد دیگهای در مورد مکانیک جامدات و گستردگی بینهایتش صحبت میکرد. از دینامیک و کنترل گرفته تا ساختار تولید و صنایع خودروسازی.
یه روز با مباحث میانرشتهای مثل بیومکانیک آشنا شدیم و تازه فهمیدیم مدرک مهندسی مکانیک چه بازار کار بزرگی در کنار علوم پزشکی داره. انرژیهای تجدیدپذیر، رباتیک، هوافضا، تعمیر و نگهداری پیشگیرانه... هر جلسه یه سورپرایز جدید بود.
حتی یه بازدید مجازی از پشت صحنه یک تئاتر داشتیم و فهمیدیم مهندسین مکانیک چطور میتونن در حوزه هنر هم راهگشا باشند. یا وقتی از نصب خطوط نیروگاه با رباتهای غولپیکر صحبت شد، فهمیدیم انسان چقدر میتونه کارهای سخت رو ساده کنه.
این مسیر به من نشون داد که چرا مهندسی مکانیک رو مادر رشتهها مینامند. این درس و این همه تلاش، تصویر واضح و زیبایی از آینده شغلی با مدرک کارشناسی مکانیک جلوی چشممون گذاشت. انگار از یه تونل تاریک بیرون اومده بودیم و حالا همه چیز روشن بود.
اگه شما هم دارید برای گرفتن مدرک تحصیلی در رشتههای فنی مثل مکانیک تلاش میکنید، میتونم بگم که درک کلی از آینده شغلی، انگیزه شما رو چندبرابر میکنه. گاهی مسیر با چالشهایی مثل همین دوری از کلاسهای حضوری همراه میشه، اما من توی این تجربه یاد گرفتم که همیشه راهی برای ادامه دادن وجود داره. خوشبختانه مراکز و پلتفرم های دانشگاهی مثل دکتر اباصلتیان میتونن با ارائه خدمات مشاوره و راهنمایی، مسیر رسیدن به این مدرک معتبر رو برای دانشجوها هموارتر کنن.
امروز که به اون روزا نگاه میکنم، میبینم این مسیر پرچالش، مسیر درستی بود. حالا میدونم که این مدرک مهندسی، فقط یه تکه کاغذ نیست، بلکه گذرنامه ورود به دنیایی از فرصتهای ناب هست.Dr. Abasaltian Academic Platform
TOEFL | IELTS | MHLE
GRE | PMP | Cisco
MBA | DBA | IMAT
- چهارشنبه ۲۸ آبان ۰۴ | ۱۴:۴۵
- ۱ بازديد
- ۰ نظر
شناسایی رشتههای مهارتی سرمایهگذاری برای بازار کار
دومین مطلب آزمایشی من
