گرفتن مدرک غیر حضوری.از ارشد فیزیک ایران تا دکترا در آلمان: مسیر من برای گرفتن مدرک دکتری

گرفتن مدرک غیر حضوری.از ارشد فیزیک ایران تا دکترا در آلمان: مسیر من برای گرفتن مدرک دکتری

همیشه دوست داشتم برای ادامه تحصیل به خارج از کشور برم. ولی فکر می‌کردم این رویا برای کسی مثل من، با رشته‌ای مثل فیزیک، خیلی دست‌نیافتنیه. امروز می‌خوام قصه مسیری رو براتون تعریف کنم که بالاخره منو به دانشگاهی در آلمان رسوند؛ از ارشد فیزیک در ایران تا دکترا در آلمان.
 
اولین جرقه مهاجرت اوایل دوره ارشد زده شد. دور و برم رو نگاه می‌کردم و می‌دیدم دوستام دارن برای اپلای اقدام می‌کنن. این من رو هم تشویق کرد که مسیرشون رو دنبال کنم. فهمیدم که برای موفقیت توی اپلای، باید رزومه قوی داشته باشم. پس تصمیم گرفتم روی معدلم کار کنم، زبانم رو تقویت کنم و یه کار تحقیقاتی جدید تو رشته خودم انجام بدم.
 
بعد از پایان‌نامه ارشد، کار رو ول نکردم. همون تحقیقات رو با کمک استاد راهنمام ادامه دادیم تا تبدیلش کنیم به یه مقاله. همزمان، دوباره زبان خوندم. هدفم این بود که بتونم راحت با اساتید خارجی مصاحبه کنم و حرفم رو بهشون بفهمونم.
 
یه نکته مهم رو اینجا بگم. خیلی‌ها فکر می‌کنن برای دکترا توی آلمان حتماً باید مدرک آیلتس یا تافل داشته باشن. ولی تجربه من و خیلی از دوستام این رو تأیید نمی‌کنه. بیشتر دانشگاه‌های آلمان، اگه استاد طی مصاحبه سطح زبان شما رو تأیید کنه، همون برای پذیرش کافیه. خود من هم بدون مدرک آیلتس پذیرش گرفتم.
 
اما مسیر همیشه روون نبود. reject شدن بخش جدایی‌ناپذیر این راهه. من خودم بالای صد تا ایمیل برای اساتید مختلف فرستادم. کشورهای مختلفی مثل اسپانیا، آلمان، لهستان و ایتالیا رو امتحان کردم. هر بار که یه ایمیل ریجکت می‌شد، حس بدی داشتم. یه بار بعد از یه سال ایمیل زدن و رد شدن، اونقدر ناراحت شدم که بغض گلوم رو گرفت. ولی ول‌کن نبودم.
 
نکته دیگه‌ای که تو این مسیر برام روشن شد، اهمیت انتخاب درست استاد راهنماس. این انتخاب می‌تونه چند سال تحصیل رو براتون به یه دوره عالی یا یه جهنم تبدیل کنه. پس در انتخاب استاد دقت کنید.
 
کار من تو ایران که تموم شد، مقاله‌هام رو نوشتم و با یه محقق آمریکایی شروع به مکاتبه کردم. اون در بررسی مقاله‌هام بهم کمک کرد و اسمش رو هم توی مقاله آوردم. این ارتباط بعدها خیلی به دردم خورد.
 
روزی داشتم توی لینکدین می‌چرخیدم که پست یه استاد رو دیدم. بهش ایمیل زدم و کارهام رو براش فرستادم. اول چندان توجهی نکرد. ولی من دست بردار نبودم. هر هفته بهش ایمیل می‌زدم و سوالات تحقیقاتیم رو می‌پرسیدم. بعد از حدود یه ماه، بالاخره جواب داد و یه جلسه آنلاین گذاشت. توی همون جلسه اول، سطح زبان و اطلاعاتم رو پس دادم و در نهایت، قبول شد که استاد راهنمای من برای دکترا باشه.
 
الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم اگه یه نکته رو دوباره انجام بدم، اینه که حتماً برای چندین دانشگاه به صورت رسمی اپلای می‌کردم. اون موقع بخاطر هزینه و عدم تضمین پذیرش، این کار رو نکردم. ولی الآن می‌دونم که ارزش ریسک رو داره.
 
تو این مسیر پرپیچ و خم، مشورت با کسانی که قبلاً این راه رو رفتن خیلی کمکم کرد. یه زمانی به پلتفرم دانشگاهی دکتر اباصلتیان برخوردم که خدمات مشاوره‌ای تخصصی ارائه می‌دن. صحبت با مشاورینشون بهم کمک کرد تا نکات ریز اپلای و نحوه ارائه رزومم رو بهتر بفهمم و در نهایت، مسیرم رو با اطمینان بیشتری طی کنم.
 
پسرم الان تو آلمان، تو همون رشته فیزیک حالت جامد که تو ایران خونده بودم، مشغول دکترام. رسیدن به این نقطه برام سخت بود، ولی غیرممکن نبود.
 
امیدوارم قصه من بتونه بهتون نشون بده که با برنامه‌ریزی و پشتکار، حتی برای رشته‌های به ظاهر سخت مثل فیزیک هم میشه برای تحصیل در مقاطع بالا، مثل دکترا، به کشورهای پیشرفته اروپایی مثل آلمان مهاجرت کرد. مهم اینه که هدفمند جلو برید و از reject شدن نترسید.
Dr. Abasaltian Academic Platform  
IELTS | TOEFL | Duolingo  
MBA | DBA | PMP  
Amazon | Cisco | Linux
تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در فارسی بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.