سلام سعید
خیلی خوش اومدی.میدونی چقدر طرفدار کارهایی که میکنی هستم. از عکسهات گرفته تا فیلمها و اون تیست خاص عکاسیت که ترکیب بینظیری از ایران و آمریکاست. واقعاً نمونه کارت درجهیکه.
امروز میخوام قصه مسیر عجیبی که منو به سمت مدرک عکاسی رسوند برات تعریف کنم. شاید برای تو که الان یه پرودیوسر موفق توی آمریکایی، شنیدن این داستان جالب باشه.
همه چیز از سوم راهنمایی شروع شد. اون موقع اولین انتخابم رشته روانشناسی بود. علاقه عجیبی به فهمیدن ذهن آدمها داشتم. ولی یه مدیر سختگیر توی دبیرستان و درسهای سنگینی مثل ریاضی، کاملاً بهم ثابت کرد که مسیر دبیرستان برای من مناسب نیست.
تصمیم عجیبی بود که بخوام از دبیرستان انصراف بدم و برم هنرستان. با اینکه معدل خوبی داشتم، اما فضا و دروس دبیرستان بهم نمیخورد. حتی یه دعوای مفصلی با مشاور مدرسه داشتیم که زنگ زد خونه و سعی کرد خانوادهرو منصرف کنه.
اما نقطه عطف زندگی من، دیدن فیلم "نارنجی پوش" با بازی حامد بهداد بود. اون فیلم بهم نشون داد که با یه فریم عکس میشه یه دنیا حرف زد. اونموقع فهمیدم که من آدم درسخوانی نیستم، آدم کارم. میخواستم زودتر وارد دنیای کار بشم.
ورود به هنرستان و رشته عکاسی برام مثل نفس کشیدن بود. فضای پویا و رنگارنگ هنرستان کاملاً بهم میخورد. خاطرم هست دو سه ماه اول بدون دوربین بودیم و فقط درباره شاتر و دیافراگم یاد میگرفتیم. وقتی اولین دوربینمو خریدم، دنیام عوض شد.
همونموقع بود که فهمیدم مدرک عکاسی هنرستان میتونه دریچهای به دنیای کار باشه. به عنوان کارآموز شروع به کار کردم و خیلی زود فهمیدم که دارم مسیر درستی رو میرم.
یادمه زمانی که برای ادامه تحصیل در دانشگاه تهران قبول شدم، استودیو عکاسی خودمو داشتم. راستش رو بخوای، بیشتر از دانشگاه، از توی همون استودیو یاد گرفتم. اما شرایط ایران برای هنرمندان سخت بود و من آدم بلندپروازی بودم.
تصمیم گرفتم با همسرم برای مهاجرت اقدام کنیم. آمریکا رو انتخاب کردیم چون بازار هنر و عکاسی اونجا برایم جذابتر بود. میخواستم برای برندهای بزرگ کار کنم و عکاس فشن بشم.
یه خاطره جالب از اون روزها: وقتی برای اولین بار با پلتفرم دانشگاهی دکتر اباصلتیان آشنا شدم، تازه فهمیدم که ارزش مدرک تحصیلی من چقدر توی مسیر مهاجرت مهمه. اونها بهم کمک کردن که مدارکم رو به درستی ارزشیابی کنم و مسیر قانونیتری رو برای ادامه تحصیل و کار پیدا کنم.
امروز بعد از یازده سال، به عنوان پرودیوسر برای برندهای مختلف کار میکنم و از اینکه اون روز جسارت تغییر مسیر از دبیرستان به هنرستان رو داشتم خوشحالم. اگه بخوام یه نصیحت به هنرجوهای جوان داشته باشم، اینه که گاهی مسیرهای غیرمتعارف میتونه رسیدن به مدرک مورد علاقت رو شیرینتر کنه.
مدرک عکاسی برام فقط یه تکه کاغذ نبود، بلکه passport ورود به دنیایی بود که دوستش داشتمپلتفرم دکتر اباصلتیان | دسترسی به نخبگان
خدمات VIP تحصیلی و مهاجرتی:
• مشاوره تخصصی دیپلم تا دکتری
• اپلای رشتههای پزشکی، مهندسی
• مدارک بینالمللی مدیریتی
• مدارک زبان با نمره تضمینی
فقط برای بهترینها...
- دوشنبه ۰۳ آذر ۰۴ | ۱۹:۵۱
- ۲ بازديد
- ۰ نظر
شناسایی رشتههای مهارتی سرمایهگذاری برای بازار کار
دومین مطلب آزمایشی من
