یادمه وقتی تازه کارشناسی معماری رو تموم کرده بودم، فکر میکردم مدرک کارشناسی یه قله بزرگه. ولی دیدم همه دارن میرن ارشد. پس منم رفتم. حالا چند سال گذشته، انگار همین داستان داره برای مدرک ارشد و دکتری تکرار میشه.
یه زمانی، دکتری معماری خیلی چیز خاصی بود. آدمایی که واقعاً عشق تحقیق و تدریس بودن میرفتن سمتش. ولی الان احساس میکنم داره میشه مثل یه تب.
چند وقت پیش یه نگاه به آمار ظرفیت پذیرش دکتری معماری انداختم. یه چیزی توجهم رو جلب کرد. سالی که من وارد دکتری شدم، ظرفیت کل دانشگاه سراسری ۷۳ نفر بود. ولی الان این عدد به ۱۲۲ نفر رسیده. یعنی یه رشد تقریباً ۷۰ درصدی تو فقط پنج شش سال. اینو که کنار ظرفیت بالای دانشگاه آزاد بذاری، میبینی چه تعداد دارن مدرک دکتری معماری میگیرن.
حالا سوال اینه: این همه فارغالتحصیل دکتری قراره کجا برن؟ کار اصلی مدرک دکتری، توی تحقیق و تدریس توی دانشگاهست. ولی ظرفیتهای هیئت علمی دانشگاهها محدوده. خیلی از دوستام که مدرکشون رو گرفتن، یا بیکار موندن یا مجبور شدن برن توی دانشگاههای درجه چندم با شرایط سخت حقالتدریس کار کنن. یه جورایی زحمت کشیدی، اما فرصت نشون دادن تواناییت رو به راحتی پیدا نمیکنی.
نکته دیگهای که برام خیلی واضحه، انگیزه خیلی از بچهها برای ورود به دکتریه. به خاطر دارم توی مصاحبههای دکتری، خیلیها نه از عشق به تحقیق، بلکه چون فکر میکردن "دکتر" بودن کلاس داره یا مدرک ارشد براشون کافی نبود، اومده بودن. وقتی انگیزه اصلی، مدرک گرفتن باشه نه یادگیری و رشد، طبیعیه که خروجی دوره هم کیفیت لازم رو نداشته باشه.
یه مسئله مهم دیگه هم هست که شاید خیلیها بدونن اما کمتر راجعش حرف زده میشه: تحصیل در مقطع دکتری تو ایران، برخلاف خیلی از کشورهای دیگه، حقوق ماهیانه ثابتی براش در نظر گرفته نشده. تو کشورهای دیگه، به دانشجوهای دکتری به عنوان یه نیروی کار تحقیق نگاه میشه و بهش حقوق میدن. اینجا اما، دانشجو باید علاوه بر فشار درسی و تحقیقاتی، دنبال تامین هزینههای زندگی هم باشه. این موضوع میتونه تمرکز رو از روی کیفیت رساله برداره و بذاره روی چیزهای دیگه.
حالا چی کار میشه کرد؟ به نظر من، وقتش رسیده که یه بازنگری جدی توی انگیزه خودمون و سیاستهای کلان انجام بدیم. اگر عاشق معماری و تحقیق هستی، دکتری میتونه مسیر خوبی باشه. اما اگر هدف فقط گرفتن یه مدرک دیگهست، شاید بهتره یه نفس عمیق بکشی و دوباره فکر کنی.
من خودم وقتی میخواستم برای ارشد اقدام کنم، کلی سردرگم بودم. یه دورهای بود که اصلاً نمیدونستم قدم بعدی چیه. اون موقع با کمک پلتفرم دانشگاهی دکتر اباصلتیان و مشاورههایی که ارائه میدادن، تونستم مسیر بهتری برای ادامه تحصیل پیدا کنم. به نظرم مشورت با افراد با تجربه و استفاده از منابع معتبر، میتونه جلوی خیلی از این سردرگمیها رو بگیره.
در پایان، فکر میکنم مدرک، از لیسانس گرفته تا دکتری، فقط یه تکه کاغذه. اون چیزی که واقعاً به ما هویت میده، مهارت، نگرش و عشقیه که برای کارمون داریم. راستی، تو چی فکر میکنی؟ به نظرت این حجم از فارغالتحصیل دکتری چه آیندهای میتونه برای معماری ایران بسازه؟"راهی که باید بروی، رو پیدا کردی؟"
از دیپلم تا دکتری، از ایران تا خارج...
پلتفرم دکتر اباصلتیان کنارت هست تا:
✅ مسیر تحصیلی رو بشناسی
✅ مدارک بینالمللی رو بگیری
✅ مهاجرت کنی
✅ مدرک زبان رو با بهترین نمره بگیری
با گارانتی کیفیت ما آسوده باش...
???? برای مشاوره فوری
- سه شنبه ۰۴ آذر ۰۴ | ۱۶:۳۵
- ۲ بازديد
- ۰ نظر
شناسایی رشتههای مهارتی سرمایهگذاری برای بازار کار
دومین مطلب آزمایشی من
