معرفی دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر
دانشگاه صنعتی امیرکبیر پلیتکنیک تهران دانشکده مهندسی برق یکی از قدیمیترین و بزرگترین دانشکدههای این دانشگاه است که فعالیت آموزشی و پژوهشی خود را از سال ۱۳۳۷ با دو گرایش الکترونیک و قدرت در مقطع کارشناسی آغاز کرد.گروههای مخابرات و کنترل به ترتیب در سالهای ۱۳۶۷ و ۱۳۷۵ به این دانشکده اضافه شدند. گرایشهای مقطع کارشناسی شامل کنترل، مخابرات، قدرت و الکترونیک است. در مقطع کارشناسی ارشد گرایشهایی مانند کنترل، مخابرات، الکترونیک، قدرت و مدیریت انرژی ارائه میشود و در مقطع دکترا نیز در گرایشهای کنترل، مخابرات، قدرت و الکترونیک پذیرش دانشجو انجام میگیرد. این دانشکده در چهار حوزه قطب علمی است که عبارتند از قدرت، کنترل و رباتیک، سامانههای مخابرات رادیویی فرکانس بالا و سامانههای پردازش دیجیتال. از امکانات مهم میتوان به آزمایشگاههای تخصصی و بهروز اشاره کرد. تأسیس سی آزمایشگاه تحقیقاتی زمینه رشد دانشجویان تحصیلات تکمیلی به ویژه دکترا را فراهم ساخته است. این سابقه درخشان و امکانات موجب شد وزارت علوم، تحقیقات و فناوری عنوان قطب علمی در گرایشهای چهارگانه را به این دانشکده اعطا کند. از پروژههای موفق ملی میتوان به پروژههای ماهوارهای، ابررایانه و رله ملی اشاره کرد. سالنهای مطالعه، کلاسهای مجهز، سالن شورا و سالن آمفیتئاتر از دیگر امکانات است. مرکز کامپیوتر دانشکده نیز با بیش از ۱۵۰ دستگاه امکان استفاده پژوهشی را برای دانشجویان فراهم کرده است. دانشآموختگان این رشته با توجه به گرایش خود میتوانند در نیروگاهها، کارخانجات مختلف، سازمانهای مخابراتی، صنایع دفاعی و بخشهای دولتی یا خصوصی مشغول به کار شوند.
تجربهای از مسیر تحصیل و گرایش ماشینهای الکتریکی
بنده مسعودی دانشجوی دکترای گرایش ماشینهای الکتریکی هستم.همانطور که میدانید چهار گرایش اصلی در مهندسی برق شامل کنترل، مخابرات، الکترونیک و قدرت وجود دارد. در گرایش قدرت، دانشجویان میتوانند در دو بخش اصلی فعالیت داشته باشند که یکی سیستمهای قدرت و دیگری ماشینهای الکتریکی است. برای کسانی که علاقهمند به ادامه تحصیل یا کار در حوزه ماشینهای الکتریکی هستند، معمولاً سه شاخه اصلی وجود دارد: الکترونیک قدرت، درایو و طراحی ماشینهای خاص. در بخش الکترونیک قدرت معمولاً با تجهیزات نیمههادی، مبدلهای الکترونیک قدرت مانند یکسوسازها و اینورترها آشنا میشوند و باید طراحی مدارهای درایو و واسط را یاد بگیرند. این مباحث در درس الکترونیک صنعتی و دروس پیشرفتهتر مقطع ارشد و دکترا مطرح میشود. کسانی که به سمت طراحی ماشینهای الکتریکی میروند باید با ساختار ماشینهای مختلف و درس ماشینهای مخصوص آشنا شوند و روند طراحی یک موتور خاص برای صنعت را بیاموزند. این مباحث بیشتر در مقاطع ارشد و دکترا و یا در شرکتهای دانشبنیان مورد نیاز است. بنده خودم هم در یک شرکت دولتی استخدام رسمی هستم و هم در کنار آن در یک شرکت دانشبنیان در حوزه طراحی تجهیزات مغناطیسی فعالیت دارم. طراحی تجهیزات مغناطیسی مانند ترانس و مگنت بازار کار بسیار خوبی در ایران دارد اما متأسفند افراد باسواد در این حوزه کم هستند. برای فعالیت در این بخش یادگیری نرمافزارهای تخصصی شبیهسازی ضروری است. گرایش اصلی من در دکترا درایوهای الکتریکی بوده است. درایو الکتریکی یک حوزه میانرشتهای است که نیاز به تسلط بر سه بخش ماشینهای الکتریکی، مبدلهای الکترونیک قدرت و کنترل دارد. باید با ساختارهای مختلف، روشهای راهاندازی و کنترل موتورهای مختلف آشنا بود.
مقایسه محیط کار در بخش دولتی و خصوصی
بعد از فارغالتحصیلی میتوان در بخش دولتی یا خصوصی مشغول به کار شد.بنده یک مقایسه بر اساس تجربه شخصی خودم ارائه میدهم. سال ۹۸ در یک شرکت دولتی استخدام شدم و سال ۹۹ نیز به همراه یکی از دوستان در یک شرکت دانشبنیان فعالیت را آغاز کردیم. مهمترین ویژگی کار در بخش دولتی امنیت شغلی بالاست. حقوق به موقع پرداخت میشود و اخراج کارمند ساده نیست. اما در شرکت خصوصی ممکن است شرکت با مشکلات مالی مواجه شود، حقوق با تأخیر پرداخت گردد یا حتی اخراج اتفاق بیفتد. از نظر میزان حقوق، در بخش دولتی رقم ثابت و مشخصی وجود دارد. به عنوان مثال حقوق بنده در شرکت دولتی حدود ۱۱ میلیون تومان بوده است. در شرکتهای خصوصی دانشبنیان یا مشاور، حقوق معمولاً از یک و نیم برابر حقوق دولتی شروع میشود و با توجه به ارزش فرد و تجربه او میتواند تا دو یا سه برابر افزایش یابد. البته این رقم برای مهندسین طراح و متخصص است و ممکن است در سالهای اول چنین حقوقی داده نشود. حجم کاری در شرکتهای دولتی معمولاً کمتر است. ساعت کار مشخص است و معمولاً کارها طبق روال عادی پیش میرود. در شرکتهای خصوصی حجم کار بسیار بالاتر است و ممکن است ساعتکاری طولانیتری داشته باشید و نتوانید به راحتی کار را رها کنید. از نظر پیشرفت علمی و فنی، در شرکتهای دولتی معمولاً پس از یادگیری اصول اولیه کار، نیاز به یادگیری مطالب جدید کمتر است. اما در شرکت خصوصی به دلیل تنوع پروژهها، باید هر روز بر دانش خود بیفزایید، مقالات و پتنتها را مطالعه کنید و حتی ممکن است نیاز به یادگیری نرمافزارها و مهارتهای جدید در حوزههای دیگر مانند مکانیک پیدا کنید. این امر باعث گسترش دانش فنی میشود. از نظر رشد شغلی و پست سازمانی، شرکتهای دولتی به دلیل بزرگ بودن و داشتن سطوح مدیریتی بیشتر، فرصتهای بیشتری برای ارتقاء دارند. در محیط کار یک مهندس برق در بخش دولتی، وظیفه معمولاً نظارت بر کار پیمانکاران است و کمتر دست به کار عملی زده میشود. برای مثال در شرکت آب و فاضلاب، کارشناس دفتر انرژی وظایفی مانند نظارت بر مصرف انرژی، نظارت بر تجهیزات فشار متوسط و قوی، نظارت بر مولدهای برق، بررسی صورت وضعیت پیمانکاران و ارائه مشاوره برای خرید تجهیزات را بر عهده دارد. این کارها بیشتر اداری و نظارتی است و نیاز به خلاقیت و چالش روزانه ندارد. در مقابل، در یک شرکت دانشبنیان خصوصی، شما باید صفر تا صد یک پروژه طراحی را انجام دهید. این کار نیازمند یادگیری نرمافزارهای تخصصی مختلف، برنامهنویسی، طراحی بردهای الکترونیکی، طراحی مکانیکی و حتی پیگیری ساخت قطعات در کارگاههاست. این محیط پرچالش اما باعث کسب تجربیات ارزشمند و گسترش مهارتها میشود. انتخاب بین این دو محیط کاملاً بستگی به روحیات فرد دارد. اگر به امنیت شغلی، ساعت کاری منظم و کار با استرس کمتر تمایل دارید، بخش دولتی گزینه مناسبتری است. اما اگر به چالش، یادگیری مستمر، درآمد بالاتر و کار عملی و طراحی علاقهمند هستید، شرکتهای خصوصی و دانشبنیان میتوانند مناسبتر باشند.متصل به برترین متخصصان کشور
پلتفرم دکتر اباصلتیان:
• مشاوره تحصیلی توسط متخصصان
• مهاجرت توسط کارشناسان
• مدارک توسط مراجع معتبر
• همه چیز با گارانتی
خیالت راحت!
09387708025
09392939108
قبولی دیپلم تا دکتری در ایران
اعزام دانشجو به خارج
https://abasaltian.com/phd/
- دوشنبه ۱۰ آذر ۰۴ | ۱۱:۲۱
- ۱ بازديد
- ۰ نظر
شناسایی رشتههای مهارتی سرمایهگذاری برای بازار کار
دومین مطلب آزمایشی من
